Η ιδέα είναι να μιλήσουν για τον Κρόκο άτομα που δεν είναι Κροκιώτες. Εντυπώσεις από την επίσκεψή τους.
Γαμπρός γέννημα θρέμμα Θεσσαλονίκης, με κορίτσι από το χωριό. Χωρίς χωριό ο ίδιος. Όταν είναι να πάμε στον Κρόκο, λέει: θα πάμε στο χωριό. Ένα είναι το χωριό, δε χρειάζονται ονόματα.
Του λέω να μιλήσουμε για τον Κρόκο. Δεν έχω ακόμη ξεκάθαρη άποψη για το που χρησιμεύει ο κρόκος. Όχι, όχι για το φυτό. Σκοπός δεν είναι το φυτό, είναι το χωριό, η κωμόπολη, η small town. Σάματις έχω εγώ άποψη για το φυτό; Για τη μαγειρική και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες λέω. Ως εκεί. Πάμε πάλι. Για τον τόπο Κρόκο Κοζάνης.
Το χωριό δεν το ήξερε. Την πρώτη φορά που του είπα ότι είμαι από τον Κρόκο δεν έδωσε σημασία, δεν ήξερε που είναι, δεν ήξερε για το φυτό. Τίποτις. Την επόμενη μέρα παίζουμε Trivial Pursuit. Ισοπαλία. Ερώτηση για μένα: Σε ποιο νομό βρίσκεται ο Κρόκος, γνωστός για το φυτό που παράγεται εκεί; Κέρδισα! Τώρα το έμαθε για τα καλά.
Ένα κλασικό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας. Θέλω κι άλλα. Επιμένω. Τι σου έκανε εντύπωση στους ανθρώπους;
Υπάρχουνε νέοι, φιλόδοξοι άνθρωποι που μπορούν να προσφέρουν στο χωριό, μπορούν να δώσουν την επόμενη μέρα. Δεν μπορείς εύκολα να το βρεις αυτό σε κάποιο χωριό. Ναι όντως, υπάρχουνε.. Σπουδές, εξωτερικό, ταξίδια, ενδιαφέροντα, μουσικές, ενεργός πολιτιστικός σύλλογος που απαρτίζεται από νέα άτομα.. Όλα φανερώνουν άτομα με ανησυχίες, άτομα που θέλουν να κάνουν το κάτι παραπάνω. Σαν να έχει δίκιο.
Δεν είναι το παραδοσιακό χωριό, το γραφικό που δίνει βάση στην τουριστική ανάπτυξη. Κι αυτό κυρίως λόγω της θέσης του, γιατί είναι δίπλα στην Κοζάνη. Αν και θα είχε τη δυνατότητα να το κάνει αυτό. Συγγνώμη, είπες τουριστικό χωριό; Μάλλον είσαι ακόμη επηρεασμένος από την πρόσφατή μας επίσκεψη στα Άνω Πορόια Σερρών. Τουριστικό χωριό με τα όλα του. Μα, στην Κοζάνη τουριστικό χωριό; Κι όμως. Σκέφτηκα τη Βλάστη, που επιλέξανε κάποιοι φίλοι μου από τη Θεσσαλονίκη ως τόπο παντρειάς, το Βελβεντό, τα Σέρβια, την Αιανή. Ο Κρόκος τουριστικό χωριό; Έχουμε το φυτό, έχουμε το λάκκο, το Άγιο Πνεύμα, τον Άγιο Κωνσταντίνο, το γήπεδο. Είναι μέρη αξιοποιήσιμα. Έχουμε τα Ιωακείμια, τη Γιορτή του Κρόκου, τις Απόκριες. Βυθισμένη στις σκέψεις μου τον ακούω να λέει: αλλά εδώ δεν υπάρχουνε ταβέρνες. Δεν υπάρχει χωριό σε όλη την Ελλάδα που να μην έχει ταβέρνα. Θέλω να τον διακόψω να του πω ότι κατά καιρούς έχουμε. Ε και; Όντως δεν έχουμε ταβέρνες. Φαΐ. Όταν κάποτε θέλαμε να κάνουμε ράφτιγκ στην Κρανιά, στα Γιαννιτσά, ρωτούσα τον υπεύθυνο για το βαθμό δυσκολίας, τον εξοπλισμό. Αυτός απάντησε ότι μετά θα ψήσουμε μπριζόλες σε ένα πολύ όμορφο μέρος, θα έχει και πατάτες, σαλάτες και κρασί ντόπιο. Ήθελα να του πω ότι εντάξει, δεν είναι σημαντικά αυτά, και με ένα σάντουιτς θα τη βγάλουμε. Διαβάζοντας τη σκέψη μου, συνεχίζει λέγοντας ότι λίγη σημασία δίνουνε οι συμμετέχοντες στις δραστηριότητες, ότι περισσότερο τους ενδιαφέρει το φαϊ και η κοινωνική συναναστροφή. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Ταβέρνες. Μέρος για φαϊ.
Ο τρόπος ομιλίας, η γλώσσα, κάποια ρήματα που χρησιμοποιούνται. Όπως; Θαραπάφκα. Ναι, θαραπάφκα. Συζητούσαμε για μια γνωστή μας εκ Θεσσαλονίκης. Του είπα ότι η κοπέλα όπως και να το κάνεις είναι λουλούδω. Δηλαδή; Δηλαδή, της αρέσουνε τα λούσα, θέλει να τα επιδεικνύει, γι’ αυτό τα κάνει όλα... Δε φάνηκε να το καταλαβαίνει. Σε ανύποπτη στιγμή και συζητώντας με τους φίλους του, είπε: αυτή είναι λουλούδω. Το κατάλαβε.
Κάτι τελευταίο; Τα ονόματα. Γιατί τα αλλάζετε; Γιατί το Δημήτρη τον λέτε Μίκα; Υπάρχει και τραγουδιστής με το ίδιο όνομα. Όχι από τον Κρόκο, από το Λίβανο.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι χαίρομαι πολύ που μου δίνεται η δυνατότητα να εκφράσω τις απόψεις μου στο blog σας. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία.
Χαιρόμαστε που πλέον, έστω και έμμεσα, ανήκεις στο δυναμικό του Κρόκου. Θαραπάφκαμε.
Ιδιότητα: Γαμπρός
