άμα ξαστοχθείς...γρατσανίσκεις

Γύρισα από τις διακοπές αρκετά μετά τον 15αύγουστο και τί να δω, είχαν μόλις αρχίσει έργα -και πάλι- στην πλατεία του χωριού. Μετά τον 15αύγουστο ε; Για να έχει γυρίσει και όλος ο κόσμος, να φάμε την σκόνη όλοι μαζί. Και τι έργα. Το συγκεκριμμένο κομμάτι του υπονόμου το θυμάμαι να ξεχειλίζει κάθε φορά που έβρεχε λίγο παραπάνω. Αν πω ότι αυτό το θυμάμαι να γίνεται εδώ και 15 χρόνια, μπορεί να λέω λίγα. Φυσικά και θυμάμαι επίσης να σκάβουν συνέχεια στο ίδιο μέρος και να κάνουν έργα. Τι έργα έκαναν αδυνατώ επίσης να απαντήσω. Βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι ο υπόνομος θα ξαναξεχειλίσει και θα τρέχουν όλα πάλι προς το λάκκο. Οπότε τί κάνουν και γιατί το κάνουν και τζάμπα τα χρήματα, τα δικά μου και τα δικά σου χρήματα δηλαδή, και η σκόνη που τρώμε και ο δρόμος που είναι κλειστός λόγω του εργοταξίου αλλά και του κάθενα που κλείνει ότι μέρος του δρόμου έχει απομείνει γιατί του φαίνεται καλό πάρκινγκ, και για να πάει από το σπίτι του να παίξει στοίχημα, γιατί να μην πάρει και το αυτοκίνητο του στην τελική;

Αλλά βολευόμαστε, βγάζουμε τα λάστιχα και ποτίζουμε το δρόμο μας για να μην έχει σκόνη (σε χωριό είμαστε, κήπο αν μη τι άλλο έπρεπε να ποτίζουμε, όχι τσιμέντο), περιμένουμε στο αυτοκίνητο για να περάσουμε μέχρι να βρεθεί σε ποιό μαγαζί ξεχάστηκε αυτός που πάρκαρε το δικό του στη μέση του δρόμου, α και πληρώνουμε και τα τέλη. Για να γίνονται έργα συνέχεια, ξανά και ξανά.

Και δίπλα από την αποχέτευση, ουπς να ένας σωλήνας, ουπς έσπασε, ουπς πάλι δεν έχουμε νερό, ουπς now i did it again που λέει και το άσμα. Σιγά τ' αυγά, πότε είχαμε νερό θα μου πείτε. Άλλη πονεμένη ιστορία. Αλλά όπως το δει κανείς. Ποιός δεν έχει πάει να γεμίσει νερό από τις πηγές γύρω και δεν έχει συναντήσει και συγχωριανό του να καθίσει να πει μια κουβέντα επί τόπου, ωραία και καλά. Τώρα κάτι λένε ότι το νερό έχει κάτι νιτρικά που και ακόμη και μπάνιο να κάνεις είναι επικίνδυνα, ειδικά αν αυτό γίνεται επί σειρά χρόνων. Ε εντάξει, πρέπει να κάνεις μπάνιο κάθε μέρα?

Η ουσία είναι καλύτερα νερό με νιτρικά, παρά καθόλου νερό για να ποτίζουμε τουλάχιστον το τσιμέντο, αλλά να που λίγο σκάβουνε και πάλι όλο και κάποιος θα σπάσει έναν σωλήνα. Οι επιπτώσεις είναι φοβερές. Πόσες Κροκιώτισσες έχετε δει σε νυχτερινή έξοδο στην Κοζάνη όλο το καλοκαίρι; Μόνο αυτές που πρόλαβαν και λούστηκαν, μετρημένες δηλαδή. Αλλά το πρόβλημα λύνεται γιατί πληροφορηθήκαμε ότι τώρα που σκάψανε ρίξανε μέσα και καινούριους σωλήνες νερού, αλλά επειδή δεν έχουνε λεφτά να τους συνδέσουν, θα τους θάψουν και όταν βρούνε λεφτά θα ξανασκάψουν για να τους συνδέσουν.

Το θέατρο του παραλόγου? Ω ναι.

Και τέλος να ευχαριστήσουμε τον mgas, που ωσάν ποιητής παρέθεσε και το εξής ποιήμα:

Είμαι ο Κώστας και σας χαιρετώ,
μα αυτό που θέλνω να σας πω,
είναι τρομερό, νερό δεν έχω για να πιώ,
μια μικρή Ναμίμπια το χωριό που ζω,
μα πάλι ευχαριστώ θα πω,
δημοτικούς εκλογικούς εισπράκτορες θα χαιρετώ,
γιατί ίσως είμαι και εγώ στ'χειό

Τώρα όμως που βάλαμε την καινούρια αντλία,
τι είναι αυτό το πράγμα,
έναν τον πήγαν στο νοσοκομείο, γιατί καθώς ντουζ έκανε,
γρατσανίσκε, απ την πολλή την πίεση

'πολύ νερό, πολύ πίεση, άμα ξεχαστείς, γρατσανίσκεις'